Distance-vector yönlendirme protokolleri, kendisine bağlı interface’lerden periyodik olarak broadcast sinyaler göndererek routing tablosunu günceller ve ağ topolojisindeki değişiklikleri takip eder. Göderilen broadcast sinyal bütün routing tablosunu kapsar. Network’e performans sağlar ve oldukça iyi çalışır, ancak linkin bant genişliği ve CPU prosesi bakımından pahalıdır. Network’de bir kesinti olması sonucunca büyük problemler çıkarabilir. Distance-vector protokollerinin düşük convergence süresi yüzünden kısır döngülere neden olabilir. Network’ünüzdeki her router yakın zamanda güncellenmezse routing kısır döngülerine neden olabilir.

 

Daha anlaşılır olması açısından şu örneğe bir bakalım. Network1’e bağlı portun arızalandığını düşünün. Bütün routerlar network1’e dair bilgiyi router5’den öğrenir. Router2 network1’e router1 üzerinden ulaşır ve bütün routerlar network1 hakkında bilgiyi router5’den öğrenir. Network1 arıza yaptığında router5 bunu router4’e söyler. Bu durum karşısında router4 router5 üzerinden geçen trafiği keser. Fakat router1,2 ve 3’ün  bu durumdan haberi yoktur. Bu yüzden sürekli güncelleme göndermeye devame ederler. Router4 güncellemesini router 1’e iletir ve router1’de iletişimi keser. Fakat router2 ve 3 hala durumdan haberdar değildir. Router2 ve 3’e göre network1 hala router1 üzerinden erişilebilir görünmektedir. Router2 belirli zaman aralıklarıyla network1’e hakkında bilgi sahibi olduğu linkler üzerinden ulaşmaya çalışır. Bunun üzerine router1 ve 3 network1’e router2 üzerinden erişilebileceğini sanarlar ve bu haberi diğer routerlarlada paylaşırlar. Nerwork1’e gönderilen her paket önce router2’ye sonra tekrar router1’e ordanda tekrar router2’ye gider ve bu işlem bu şekilde tekrarlar. İşte bu olaya routing döngüleri denir. Bu problemi çözmek için birkaç farklı yöntem vardır şimdi bu yöntemelere bir göz atalım.

Maximum Hop Count

Bu problemi çözmenin yollarından birisi maximum hop count tanımlanmasıdır. Örneğin  RIP protokolü maximum 15 hop’a izin verir. Yani 16.hop erişilmez kabul edilir. Paket 15 hoplu bir döngüden sonra imha edilir ve network1 arızalı kabul edilir.

 

Split Horizon

Diger çözümlerden biride split horizon yöntemidir. Distance-vector network’de routing  ek yükünü düşürür.  Yani routing protokolü bir network yönlendirmesinin öğrenildiği interface’i tespit eder. Bu router3’ün router1’den aldığı bilgiyi tekrar router1’e göndermesini engeller.